Գլխավոր էջ Լրահոս Քաղաքական Արտաքին քաղաքական Աշխարհ Վերլուծական Տնտեսություն Հասարակություն Հարցազրույց

Ճշմարտությունը բոլորի մասին

11:25 Yerevan | 7:25 GMT | Wednesday 2 July 2008

Լյուսի

Այս` նախագահական ընտրություններից առաջ ամեն ինչ հանգիստ էր կարծես: Ոչ ոք չէր մտածում ինչ-որ սերժիկների, արթուրիկների, վազգենիկների եւ քոչարյանիկների մասին: Իսկ եթե մտածում էլ էին, ապա միայն մեծերը: Իսկ հիմա քաղաքականությունից խոսում են նաեւ փոքրերը:

Ես մինչեւ այս ընտրությունները չգիտեի Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի մասին, քանի որ երբ նա հրաժարական է տվել, ես երկու տարեկան եմ եղել: Սակայն, երբ նրան տեսա, ինձ շատ դուր եկավ: Նա շատ բարի մարդ է: Ի տարբերություն Լեւոն Տեր- Պետրոսյանի` Սերժիկը ահավոր վատն է: Նա չար հայացք ունի: Նա Քոչարյանի կրկնօրինակն է, որը նույնիսկ հայերեն կարգին խոսել չգիտի: Իսկ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը շատ լավ գիտի հայոց լեզուն եւ նրանից կարելի է շատ բան սովորել:

Շարունակենք Ռ.Քոչարյանի եւ Ս.Սարգսյանի թեման: Դպրոցում խոսում էին, որ Սերժ Սարգսյանը ունի 300 թիկնապահ: Բայց հետո ասում էին, թե նա իր թիկնապահների քանակը ավելացրել է: Եվ դա բավական չէ, նա ուր գնում է, տանում է իր հետ բոլոր թիկնապահներին: Պատկերացնում եմ, թե ինչքան մեքենա են օգտագործում եւ ինչքան էլ բենզին` այդ թիկնապահներին տեղափոխելու համար: Իմ կարծիքով` թիկնապահներ պետք են այն մարդկանց, ովքեր ինչ-որ բանից վախենում են: Իսկ թե ինչից է վախենում Սերժիկը` միայն ինքն ու Աստված գիտեն:

Այս տարի ես եղել եմ Սարդարապատում: Ահա թե ինչ նկատեցի: Երբ Սերժիկն ու Քոչարյանը այնտեղ էին, մարդիկ մի տեսակ սուսուփուս էին, չէին ուրախանում: Իսկ երբ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը եկավ, ոնց որ տոն լիներ: Իսկական տոն դարձավ: Մարդիկ «Լեւոն` նախագահ» էին կանչում, ծափահարում... Ես մի բան չեմ հասկանում: Մեր երկրում մի բան հաստատ սխալ է: Մարդիկ նախագահ են համարում մեկին, իսկ մեկ ուրիշը իրեն նախագահ է երեւակայում: Ինչպե՞ս կարելի է զոռով մարդկանց վզին փաթաթվել: Դա նույնն է, թե մի օտար կին գա ու ինձ ասի` ես քո մաման եմ, ինձ «մամա» ասա: Բայց ես գիտեմ չէ՞, իմ մաման ով է: Ժողովուրդն էլ գիտի, որ իր նախագահը Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն է:

...Մի քիչ էլ խոսենք մեր քաղաքի աղբանոցների մասին: Օր օրի շատանում է աղբը, իսկ աղբատար մեքենաները եւ նրանց աշխատողները նույնիսկ չեն էլ բարեհաճում գալ եւ մաքրել աղբանոցները: Երեւանի բոլոր փողոցներում տոպրակներով աղբ կա: Քամիների ժամանակ այդ գունավոր տոպրակները օդ են բարձրանում, հետո էլ ասում են` «Երեւան, գունազարդ երկինք-2008»: Ինձ թվում է, որ ամեն օր Երեւանում գունազարդ երկինք է` կեղտոտ տոպրակների շնորհիվ: Իսկ ի՞նչ ասել այն մարդկանց, ովքեր փողոցում թքում են: Ինձ թվում է, որ նրանց լավ չեն դաստիարակել: Եվ, ընդհանրապես, ես կարծում եմ, որ մարդիկ պարտավոր են իրենց ճիշտ պահել: Նշանակություն չունի` դա մի սովորական փողոցով անցնող մա՞րդ է, թե՞ ասենք` Սերժիկ Սարգսյանը:

Որոնում

Խմբագրի ընտրանին

• Այն, ինչ քթի տակ է
• Որ տարածքները չդիտվեն որպես «մանրադրամ»
• Ավա՞նդ, թե՞ ավանս
• Հայաստանը հե՞տ է տալիս, թե՞ առաջ է ուզում գնալ
• Ի՞նչ անել ներսում
• «Հասել է Մոսկվայի` հակամարտությունների միջոցով ազդեցությունը պահպանելու քաղաքականության վերջը»
• Փոխել status quo-ն, եթե կա պետությունն ամրացնելու ցանկություն
• Ի՞նչն է տեղի տվել
• Հնձել ցանածը
• Ի՞նչ է Թուրքիայի ուզածը

Վերլուծական

Ազատ ստեղծագործական ժանրից

Ներսես Երիցյանը դարձել է վերջին օրերի «սիրելի» թեման:

Քաղաքական

ԼՂՀ ԱԺ ընտրությունների թեկնածուներ. ով ով է

Աշոտ Ղուլյանն առաջադրվել է իր թաղում

Աշխարհ

Յոթ երգ` ութ բանի մասին

Արժույթի միջազգային հիմնադրամի առաքելության ղեկավար Մարկ Լյուիսը երեկ, փաստորեն, արդարացրել է Հայաստանի...

Արխիվ

Գլխավոր էջ Լրահոս Քաղաքական Արտաքին քաղաքական Աշխարհ Վերլուծական Տնտեսություն Հասարակություն Հարցազրույց

Copyright © 2004–2010 — “Zhamanak” Armenian-American Political Daily. All rights reserved.

Reproduction in whole or in part without permission is prohibited.