“Zhamanak” Armenian-American Political Daily
English

Ողորմի Կոնֆուցիուսի հորը...

19:55 Yerevan | 15:55 GMT | Tuesday 15 April 2008

Ողորմի Կոնֆուցիուսի հորը...
...Անշուշտ նաեւ իրեն: Եվ յուրաքանչյուրին, ով Արարչի Միտքը թեկուզեւ մեկ միլիմետրով ավելի մատչելի է դարձրել մեզ` մահկանացուներիս: Որովհետեւ ամենքին չէ` միայն ընտրյալներին է տրված Արարչի ՄԻՏՔՆ ընկալելու, մեզ` հասարակ մահկանացուներիս համար մատչելի ձեւի մեջ այն դնելու եւ այլեւս կենսակերպ դարձնել փորձելու առաքելությունը:

«Ընդամենը 1000 մարտակարգ ունեցող պետության թագավորը պարտավոր է ուշադիր եւ խոնարհ լինել իր բոլոր արարքների մեջ: Նա պետք է կարողանա չափը պահպանել եւ սիրել մարդկանց: Ժողովրդի հանդեպ նրա պահանջները չպետք է կամայական լինեն»:

«Ինձ չի վշտացնում այն փաստը, որ մարդիկ ինձ չեն ճանաչում: Ինձ վշտացնում է այն, որ ես չեմ ճանաչում նրանց»:

«...Աչքի ընկիր այն ժամանակ, երբ պետության մեջ կարգուկանոն կա, հակառակ դեպքում զուսպ պահիր քեզ:

Եթե մի երկիր գնում է ճշմարիտ ճանապարհով եւ իշխում է կարգուկանոնը` ապա ամոթ է, որ մարդ ապրի այնտեղ աղքատ եւ ամենացածր դիրքն անգամ չունենա:

Ընդհակառակը` եթե մի երկիր ճշմարիտ ճանապարհի վրա չէ` ապա ամոթ է այնտեղ հարուստ ապրելն ու պատիվներ ունենալը»:

Էսպիսի, ահա, իմաստնություններ: Ըստ որոնց, ու, մանավանդ, վերջինի` ամոթ է այս երկրում հարուստ ապրելն ու «պատիվներ» ունենալը: Որովհետեւ դրանք կեղծ պատիվներ են: Եվ կեղծ հարստություն: Ինչպես երկիրն ինքը: Քանզի քրիստոնյա մարդու համար կարեւորը հարստության չափը չէ, այլ այն վաստակելու կերպը:

Ու հիմա նորմալ մարդու համար անպատվաբեր է անգամ դուրսը գտնվելը. եթե նստած չես` ուրեմն կամ քեզանից ոչինչ չես ներկայացնում, որ բանի տեղ դնեն կամ էլ` իրենցն ես` հայտնապես կամ գաղտնորեն: Երրորդ տարբերակն էլ կա, իհարկե, բայց ամեն մեկի դեպքում այն խիստ ինդիվիդուալ է: Ու շատերին անհասկանալի: Որովհետեւ ներկա իշխանությունների տրամաբանությունը դժվար է ընկալել:

Ինչեւէ: Իմաստնության արժեքը հենց սա է` ունիվերսալիզմը. ոչ տեղ է ճանաչում, ոչ ժամանակ, ոչ էլ ընկալման տարբերություն: Հասկացողների համար` անշուշտ:

Հստակ կողմնորոշման անհրաժեշտություն

Երկրի կողմնորոշման մասին չէ խոսքը, այլ յուրաքանչյուրիս` էս երկրում:

Ինչ ասես կարելի է ասել. վախի մթնոլորտից սկսած մինչեւ...ցանկացած բան: Այսինքն` էս երկրում ամեն ինչ էլ կարելի է անել` վախենալուց սկսած: Բայց յուրաքանչյուրն ինքը պետք է հստակ կողմնորոշվի` ի՞նչ է անում. վախենու՞մ է, սարսափում, քծնում, քսմսվում, ազատ է ապրում, թքած ունի, արհամարհում է, նվաստանում, արժանապատվորեն է պահում իրեն, թե՞...

Լիքը բուն հայկական ասացվածքներ էլ կան. «Եղունգ ունես` գլուխդ քորիր», «Որտեղ հաց` էնտեղ կաց», «Ով էշ` մենք փալան» եւ այլն, բայց էլի` էդ նույն շարքից:

Կարող եք նաեւ ընտրել էդ պահելաձեւը, ոչ ոք ձեզ չի մեղադրի: Եթե դա լինի ձեր ընտրությունն ու սկզբունքը:

Կարելի է նաեւ զզվել, կարելի է...

Մի խոսքով` ամեն ինչ էլ կարելի է, սակայն այդ «կարելին» ոչ միայն հիմնավոր պետք է լինի, այլեւ միակը: Ինչ-որ անհասկանալի հիբրիդները բացառվում են: Օրինակ. զզվելը` չի կարելի համատեղել, ասենք, քսմսվելու հետ: Կամ` քծնանքի: Նաեւ երեսպաշտության հետ: Ավելի ճիշտ` համատեղություն, անշուշտ, կարելի է, եւ, մեր մեջ ասած, շատերը նաեւ էսօր համատեղում են, սակայն բոլորիս համար էլ ակնհայտ են անհամատեղելին համատեղելու արդյունքները:

Զայրանալ կարելի է, ընդվզել, նյարդայնանալ, ամոթանք տալ, ամաչել, անիծել, սիրել, պայքարել, կռիվ տալ...

Բայց պայքարը չպետք է, ենթադրենք, վախենալու հետ համատեղել:

Ոչ էլ «կռիվ տալ»-ը` քծնանքի հետ:

Ամեն մեկս պետք է ինքն իր հստակ կողմնորոշումն ունենա:

Ե՞ս...

Ես` ամեն օր վիրավորվում եմ էս երկրում ապրելով...
Վերլուծական
Անհանգիստ հասարակած

Անհանգիստ հասարակած

Սերժ Սարգսյանի նախագահությունը կամաց-կամաց մոտենում է հասարակածին:

Քաղաքական
Այդ մարդիկ հիմնական խնդիրը կամ չեն տեսել, կամ` չտեսնելու են տվել

Այդ մարդիկ հիմնական խնդիրը կամ չեն տեսել, կամ` չտեսնելու են տվել

Անբարոյականություն է, երբ խնդիրները ստորադասվում են ինչ-ինչ քաղաքական շահերի

Աշխարհ
Յոթ երգ` ութ բանի մասին

Յոթ երգ` ութ բանի մասին

Արժույթի միջազգային հիմնադրամի առաքելության ղեկավար Մարկ Լյուիսը երեկ, փաստորեն, արդարացրել է Հայաստանի...

Արխիվ

Copyright © 2004–2010 — “Zhamanak” Armenian-American Political Daily. All rights reserved.

Reproduction in whole or in part without permission is prohibited.