«Ժողովուրդն է ափսոս. այդ ծրագրերը ժողովրդի համար են նախատեսված»

11:47 Yerevan | 7:47 GMT | Friday 4 April 2008

Էմմա Գաբրիելյան

Ամերիկայի հայկական համագումարի` ԱՀՀ-ի կայքում մարտի 14-ին տպագրվել էր Համագումարի Տնօրենների խորհրդի նախկին նախագահ Ժիրայր Հարաթունյանի` «Կանդրադառնա՞, արդյոք, Հայաստանի ընտրական ճգնաժամը Վաշինգտոնում իրականացվող լոբբինգի վրա» հոդվածը, որում մասնավորապես ասվել էր. «Կարճ պատասխանն է` այո: Մարտի 1-ի բռնությունները եւ ընտրակեղծիքների լուրջ մեղադրանքները անհարմարություններ են ստեղծում Կոնգրեսի մեր բարեկամների շրջանում եւ շահարկվում են թուրքական ու ադրբեջանական լոբբիների կողմից:

Բողոքի ցույցերին ու բռնություններին նվիրված հոդվածներն ու լուսանկարները լայնորեն ներկայացվել են ամերիկյան գլխավոր լրատվամիջոցներում: Համեմատություններ են անցկացվել վրացական ու ուկրաինական գունավոր հեղափոխությունների հետ, իսկ ամերիկահայ համայնքի որոշ քննադատներ Հայաստանի ընտրությունների որոշ մարտավարական ու ռազմավարական մեթոդներ համեմատել են Ռուսաստանում Պուտինի կիրառած մեթոդների հետ, երբ նա ընտրեց իր հաջորդին եւ թուլացրեց լուրջ ընդդիմությունը: Բռնություններն ու արտակարգ դրության հաստատումը շատերը համարում են քաղաքական հետընթաց: Այս գործոնները լուրջ խնդիր են ԱՀՀ-ի եւ ԱՄՆ-ում գործունեություն ծավալած այլ քաղաքական կազմակերպությունների համար», - եզրակացրել էր Ժ.Հարաթունյանը:

Այս եւ այլ հարցերի շուրջ զրուցեցինք Ամերիկայի հայկական համագումարի Հայաստանի եւ Լեռնային Ղարաբաղի գրասենյակների տնօրեն Արփի Վարդանյանի հետ:

- Վերջերս Ժիրայր Հարաթունյանի` «Կանդրադառնա՞, արդյոք, Հայաստանի ընտրական ճգնաժամը Վաշինգտոնում իրականացվող լոբբինգի վրա» հոդվածում արտահայտած տեսակետը կիսու՞մ եք:

- Այո: Բոլոր կոնգրեսականները կամ սենատորները չէ, որ Հայաստանը սիրում են: Կա հայկական հարցերով զբաղվող խումբ, կան նաեւ թուրքերի, ադրբեջանցիների հարցերով զբաղվողներ: Իրենք էլ դեպքերը, երեւույթները կարող են օգտագործել, որպեսզի խոչընդոտեն լոբբիստական աշխատանքներին, առավել եւս` երբ կան խնդիրներ, հարցեր, կասկածներ եւ նաեւ, երբ արտաքին հատկացումների համար նախատեսված գումարը սուղ է: Կարող են պատճառաբանել` ինչու՞ տրամադրել Հայաստանին, կարելի է տրամադրենք որեւէ այլ պետության: Շատ կբարդանա մեր աշխատանքը, ճիշտ է գրել Ժիրայրը: Եթե անգամ ամեն ինչ շատ լավ է` խնդիրներ չկան, բողոքներ չկան, նույնիսկ այդ ժամանակ է բարդ մեր պահանջները առաջ տանելը: Մենք ամբողջ տարի աշխատում ենք, որպեսզի մեր պահանջները առաջ տանենք` խրախուսելով համայնքին, որովհետեւ ոչ մի կազմակերպություն միայնակ չի կարող գործել: Համայնքն է, որ կարողանում է ազդել կոնգրեսականների վրա: Այսինքն` երբ ամեն ինչ բարվոք է, անգամ այդ ժամանակ, երբ ամեն ինչ լավ է` այդ դեպքերում էլ է բարդ: Այդ առումով Ժիրայրը ճիշտ է:

Վերջերս, օրինակ, հայ-ադրբեջանական սահմաններում կրակոցներ եղան, սա եւս մեկ փաստ է մեզ համար, որը պետք է օգտագործել. Ադրբեջանը այսքան ժամանակ մշտապես հանդես է եկել ռազմատենչ կոչերով եւ առաջնորդվում ու իրականացնում է այդպիսի քաղաքականություն: Այդ պատճառով մենք պահանջում ենք, որ Միացյալ Նահանգների կողմից ընդհանրապես Ադրբեջանին ռազմական օգնություն ցույց չտրվի, 907 բանաձեւի կասեցման որոշումը վերանայվի, որը ամեն տարի սառեցվում է, չէ՞ որ Ադրբեջանը շարունակում է ռամատենչություն քարոզել:

- Իսկ ընդհանուր առմամբ, Հայաստանի ժողովրդավարացման ուղղությամբ կատարված լոբբիստական աշխատանքը չի՞ թուլացել, արդյոք, դրա մակարդակը ձեզ գոհացնու՞մ է:

- Հետաքրքիր հարց է. իհարկե ցանկացած ոլորտում, ցանկացած գործընթացում կարելի է ավելի աշխատանք տանել: Բայց դա նաեւ հատկացվող գումարից է կախված: Օրինակ` գալիք տարվա համար Միացյալ Նահանգների նախագահ Ջորջ Բուշը առաջարկեց ընդհանուր բյուջեն, կոնկրետ Հայաստանի համար` 24 միլիոն դոլար օգնություն, մինչդեռ այս տարի Հայաստանը ստացել է 58, 5 միլիոն դոլար: 24 միլիոն դոլարով ի՞նչ պետք է արվի: Մենք դեմ ենք այդ գումարին, մենք առաջարկել ենք առնվազն 70 միլիոն դոլար: 24 միլիոն դոլարը իրականում բավական քիչ գումար է: Եթե նայենք ընդհանուր արտաքին օգնության բյուջեին, իսկապես դա քիչ է:

- Իսկ ի՞նչն է Ձեր կարծիքով դրա պատճառը: Օրինակ` նախկին իշխանությունների կառավարման տարիներին հատկացվող գումարը այսօր տրամադրվող գումարից անհամեմատ ավելին էր:

- Ես չէի ասի, թե դա Հայաստանի նկատմամբ հատուկ քայլ, վերաբերմունք է, որովհետեւ եթե ընդհանուր նայենք բոլոր երկրներին հատկացվող օգնության չափերը, ապա նվազման միտումը բոլոր պետությունների համար էլ առկա է: Մենք Հայաստանի համար մշտապես կարողացել ենք լոբբիստական աշխատանքի շնորհիվ նախագահի առաջարկած գումարը բարձրացնել: Բայց ընդհանրապես բոլոր պետությունների համար հատկացումները նվազում են:

- Հայաստանին տրամադրվող օգնության ծրագրերի դադարեցման մասին խոսեց ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Քոնդոլիզա Ռայսը, «Հազարամյակի մարտահրավերներ» կորպորացիայի ղեկավար Ջոն Դանիլովիչի նամակը հրապարակվեց: Որպես Հայաստանի նկատմամբ վերաբերմունք ինչպե՞ս եք այս փաստերը գնահատում:

- Նախ կցանկանայի շեշտել, որ ՀՄԾ-ն չպետք է կապ ունենա հատկացումների հետ: ՀՄԾ-ն հիմնված է հատուկ չափանիշների վրա` այդ թվում ժողովրդավարության չափանիշների վրա եւ բոլոր պետությունները գիտեն, որ պետք է ապահովեն որոշակի ցուցիչներ: ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Քոնդոլիզա Ռայսը, ով ասաց, թե որոշ ծրագրեր կկասեցվեն` չեմ կարծում, որ նա հատուկ նկատի է ունեցել հատկացումների մյուս ծրագրերը, իսկ ՀՄԾ-ի դեպքում հնարավոր է, որ դադարեցվի, որովհետեւ եթե տվյալ երկիրը չի համապատասխանում, չի ապահովում ցանկալի աստիճանը, վտանգի է ենթարկում այդ ծրագիրը: Ինչ վերաբերում է Ջոն Դանիլովիչի նամակին, ապա այն անակնկալ չէր, կարծում էինք, որ այդպես էլ կլիներ` հաշվի առնելով այն գնահատականները, այն քննադատական խոսքերը, որ եղել են ընտրությունների հետ կապված: Սակայն առայժմ ոչինչ դեռ չի որոշվել, առայժմ Միացյալ Նահանգները, պետքարտուղարությունը, ՀՄԾ-ի ղեկավարությունը եւ Հայաստանում ԱՄՆ-ի դեսպանատունը հետեւում են: Ես չեմ կարծում, թե Միացյալ Նահանգները կցանկանար դադարեցնել Հայաստանին հատկացվող օգնությունը: Ժողովուրդն է ափսոս, որովհետեւ այդ ծրագրերը ժողովրդի համար են նախատեսված, բայց քանի որ ծրագրի համար կան նախատեսված չափանիշներ, պետք է հետեւել դրանց կատարմանը: Հիմա էլ կսպասեն մի որոշ ժամանակ` տեսնելու, թե ինչ ուղղությամբ է Հայաստանը գնում, ինչ փոփոխություններ են իրականացվում, որպեսզի սկսվի համապատասխանել այն չափանիշներին, որը պահանջում են ծրագրերը:

- Ձեր կազմակերպությունը միացել էր մի քանի կազմակերպության հայտարարությանը, որում պատրաստակամության մասին էինք հայտնում «համագործակցելու նորընտիր նախագահի եւ կառավարության հետ»: Ձեր կազմակերպության հետագա գործունեության մեջ ուղղությունների փոփոխություններ կարո՞ղ են լինել, որոնք կարող են պայմանավորված լինել հայաստանյան ընտրություններով: Կազմակերպությունը ինչ-որ շեշտադրումներ կարո՞ղ է վերանայել:

- Հնարավոր է` պետք է ուսումնասիրել: Մենք կշարունակենք շեշտը դնել օգնության ավելացման պահանջի վրա: Եթե Միացյալ Նահանգները իսկապես ցանկանում է ժողովրդավարություն, պետք է հասկանալ, որ առանց գումարի դա հնարավոր չէ եւ այդ 24 միլիոն դոլարը, որ Միացյալ Նահանգների նախագահը առաջարկում է, իսկապես շատ քիչ է: ՀՄԾ-ի հետ կապված եւս մենք աշխատում ենք, որ հիմա այն չդադարեցվի:

- Իսկ Միացյալ Նահանգների դիրքորոշման մեջ ղարաբաղյան հիմնախնդրի նկատմամբ որեւէ փոփոխություն չե՞ք նկատում, եթե համեմատում եք ԱՄՆ-ի վերաբերմունքը 90-ականների եւ այժմյան իրողությունների հետ:

- Իհարկե նկատվում է: Օրինակ` Լեռնային Ղարաբաղին հատկացվող մարդասիրական օգնության առումով: Հիմա պայքարում ենք, որ ԼՂ-ին ավելի շատ օգնություն տրվի, թեեւ ԱՄՆ-ում պատճառաբանում էին, թե ԼՂ-ն չճանաչված պետություն է, չկարգավորված հակամարտությունն էին մատնանշում, եւ կան մարդիկ, ովքեր մինչեւ այսօր էլ այդպես են պնդում: Սակայն մենք աշխատեցինք, եւ Լեռնային Ղարաբաղին հիմա մարդասիրական օգնություն է տրվում, ինչի կարիքը ժողովուրդը իսկապես ունի:

չորեքշաբթի, 7 հունվաը 2009

«Ժողովուրդն է ափսոս. այդ ծրագրերը ժողովրդի համար են նախատեսված»

11:47 Yerevan | 7:47 GMT | Friday 4 April 2008

Էմմա Գաբրիելյան

Որոնում

Արխիվ

Վերլուծական

Երկնքից երեք խնձոր կորավ

Քաղաքական

Մտովի նրանց կենացը կխմենք...

Աշխարհ

Փափկամազիկ ժողովրդավարություն