Բանաստեղծություն` գրված Քրիստոսի հարությունից 20 օր առաջ

Թուջե մառախուղ. որ սեղմել է շնչառությունս դարանակալ մութով եւ զգալով չնահանջող Արթնացումը`

արձակում է վճիռ սպանման`

աչքերի,

որ դառնացան անփառունակ Այլի բարքից

խնդացին ցավից բյուրեղացած

ու շոյեցին Երեւանի

արշալույսներն հրե-

արձակում է վճիռ սպանման`

ձեռքերի,

որ փոխարինեցին Տիրոջը մեր

աշխարհարարման յոթերորդ օրը-

արձակում է վճիռ սպանման`

ճակատների,

որոնց հայրը` Արարատն է,

մայրը` խեժը ծիրանենուց հոսող-

արձակում է վճիռ սպանման`

լեզվի, որով

ես մոտեցա մարդու սկզբի իմ տեսակին...

Ու այլեւս ետ դարձ չկա,

վերադարձը`

թուջե մառախուղն է.

արնաճերմակ թոնը արճիճների

ու խավարի որդիները`

Անհայաստան.

Ես եմ գնդակահարված Անհայտ թիվը

եւ Ազգ-Անունս ճշտելու

բնավ կարիք չունեմ:

Հնարավորությունների բացված դուռն ու քանդված մենաշնորհը

Ինչպես հայտնի է, ամեն ինչ համեմատության մեջ է երեւում: Չնայած որեւէ արտահայտություն, այդ թվում եւ վերը նշվածը, չի կարող լինել...

«Գրողը չէ, որ գրելիք է փնտրում: Գրելիքն է փնտրում գրողին»: Այդ տողերի հեղինակն...

Հանճարեղ ելույթները հաճախ թերագնահատում են` համարելով պարզ խոսքեր: Իրականում դրանք կարող են լրջագույն հետեւանքներ...

Reproduction in whole or in part without permission is prohibited.