Լուսաբացից առաջ

Խաւարն աւելի է թանձրանում Լուսաբացից առաջ:

Գիշերուայ բոլոր ստուերները խուճապահար խռնուեցին վեղարակիր Դաւադրութեան շուրջ` վախճանի ահից դողալով:

Լոյսը ոչինչ չէր տեսնում եւ չէր զգում. նա աննկատ կատարում էր իր միակ պարտականութիւնը` շատանում էր:

Լուսաբացը սկսուեց Լեռների Տիրոջ` Առիւծի մռնչոցով:

Սմքած դէմքերով երկու տխեղծ ստուերներ չքուելուց առաջ մանկապղծեցին մեր Ազատութեան Օրօրոցը:

Նրանք գործեցին աններելին` կրակեցին ՀԱՅԻ վրայ եւ կանգնեցին Պարթեւ Գրիգորի եւ Թալիաթի կողքին` կիսելով նրանց մշտնջենական ճակատագիրը:

Մինչդեռ այս կողմում թափուած անմեղ արիւնից ժամ առ ժամ զօրեղանում էր Մանուկ Օրը` որպէս վերածնուած Վահագն....

Հնարավորությունների բացված դուռն ու քանդված մենաշնորհը

Ինչպես հայտնի է, ամեն ինչ համեմատության մեջ է երեւում: Չնայած որեւէ արտահայտություն, այդ թվում եւ վերը նշվածը, չի կարող լինել...

«Գրողը չէ, որ գրելիք է փնտրում: Գրելիքն է փնտրում գրողին»: Այդ տողերի հեղինակն...

Հանճարեղ ելույթները հաճախ թերագնահատում են` համարելով պարզ խոսքեր: Իրականում դրանք կարող են լրջագույն հետեւանքներ...

Reproduction in whole or in part without permission is prohibited.