Հեքիաթ հեռացողների մասին

16:20 Yerevan | 12:20 GMT | Saturday 26 January 2008

Դա դժվար էր, ու բոլորն էլ գիտեին` հեշտ չէ հեռանալ, երբ ամեն ինչ թվում է` քոնն է ու քո իշխանության տակ: Ու կար նաեւ պատրանք, որ այդպես էլ շարունակվելու է հեքիաթը, բայց կյանքը գալիս ու ավարտում է հեքիաթի ժամանակը:

Ու սկսվում է նոր հեքիաթը, որտեղ ամեն ինչ պետք է նորից սկսել` ով ես, ինչ ես անելու, արածներիդ ու չարածներիդ համար ինչ պատասխան ես տալու քեզ...Ու ոչ միայն:

Չասեք, որ դա այլեւս հեքիաթ չէ, պարզ է, որ ոչ մի հեքիաթ էլ չկա, երբ սպառվում է քո ժամանակը ու սկսվում է տենդագին փնտրտուքը նրանց, ովքեր քեզ երեկ հավատարմության երդումներ էին տալիս, այսօր գերադասում են մոռանալ իրենց երեկվա օրը: Երբ հանրագումարում մնում են միայն հիշողություններ... Ու բոլորը թվում են դավաճաններ ու երախտամոռներ: Այդպես է կյանքը, ու հարաբերական է այդ ամենը, եւ դա մի հեքիաթ է, որ կրկնվում է միշտ` հեքիաթ երեկվա ու այսօրվա մասին, որ այլեւս վաղվա օր չունի:

Որոնում

Արխիվ

Վերլուծական

Հնարավորությունների բացված դուռն ու քանդված մենաշնորհը

Ինչպես հայտնի է, ամեն ինչ համեմատության մեջ է երեւում: Չնայած որեւէ արտահայտություն, այդ թվում եւ վերը նշվածը, չի կարող լինել...

Քաղաքական

Լեգիտիմությունն է գտնում տիրոջը

«Գրողը չէ, որ գրելիք է փնտրում: Գրելիքն է փնտրում գրողին»: Այդ տողերի հեղինակն...

Աշխարհ

Մերձավոր Արեւելքը` շարժման մեջ

Հանճարեղ ելույթները հաճախ թերագնահատում են` համարելով պարզ խոսքեր: Իրականում դրանք կարող են լրջագույն հետեւանքներ...

Reproduction in whole or in part without permission is prohibited.