“Zhamanak” Armenian-American Political Daily

«EMPYRAY» -ը նախընտրական շոուին չմասնակցեց

16:36 Yerevan | 12:36 GMT | Wednesday 16 May 2007

Հեղինե Մանուկյան

«EMPYRAY» -ը նախընտրական շոուին չմասնակցեց
Խումբը ձեւավորվել է 1994-ին եւ այդ ընթացքում թեեւ ունեցել է մոտ 50 համերգ, այնուամենայնիվ քչերին էր հայտնի: 2005-ին խումբը հայտնի դարձավ ռոքի սիրահար լայն հասարակությանը: Ներկայիս հայկական շոու-բիզնես ասվածը կարծես խարխափում է էստրադային ժանրի միօրինակության մեջ: Նույն այդ միօրինակությունը հաճախ դառնում է ձայնագրության տակ բերանը բացուխուփ անելու արվեստ: Սակայն ներկայիս երգարվեստում տիրող համընդհանուր միակերպությունը ճեղքող երգիչներ էլ կան, որոնք ընկալելի ու ընդունելի են թեեւ փոքրաթիվ լսարանի համար, բայց ունկնդրին այլընտրանքային երաժշտություն լսելու հնարավորություն են տալիս: «EMPYRAY» խմբի երգիչ Սարգիս Մանուկյանը պատմում է իրենց խմբի մասին:

- Մեր մուտքը երգարվեստ ստրատեգիական պլան չէր, մենք չէինք առաջնորդվում «գալիս ենք ինչ-որ բան փոխելու համար» սկզբունքով: Սկզբում ստեղծագործում էինք սահմանափակ լսարանի` այն հինգ-վեց հարյուր հոգու համար, ովքեր հետաքրքրվում էին ռոքով, ու միայն նրանց էինք հայտնի: Հետո որոշեցինք` կամ պետք է խումբը գործունեությունը դադարեցնի, կամ պիտի ջարդի այն ստերեոտիպը, թե հայերն ի վիճակի չեն ռոք լսել: Հայերիս մեջ եւս կա որոշակի առողջ մասսա, որն ընդունակ է ու սիրում է ռոք լսել, քանի որ ռոք լսելու համար հոգեւոր ու ֆիզիկական առողջություն է պետք: Մեր խմբի առաջին հայերեն գործը` «Դու չկաս»-ը, գրել է Գիսանե Պալյանը, որը խմբի կիթառահար Կարեն Արզումանյանի կինն է, ու մեր երգերի խոսքերը մեծամասամբ ինքն է գրում: Հենց այդ երգի հիման վրա վերջերս նկարահանվեց մեր երրորդ տեսահոլովակը, չնայած որ երգը առաջինն էր: Էստրադային հիթ-շքերթներում մեր հայտնվելը տարբեր գնահատականների տեղիք տվեց, եղան նաեւ մեղադրանքներ: Բայց մեղադրանք առաջադրողները, որոնք լավ կլիներ, որեւէ մեկին որեւէ բանում մեղադրելու փոխարեն, գործով զբաղվեին, այդպես էլ չհասկացան, որ Հայաստանում ռոքային հիթ-շքերթներ չկան, որոնց միայն ռոք երաժիշտները մասնակցեն, ուստի տրամաբանական է` պիտի հանդես գայինք այն շքերթներում, որտեղ ներկայացվում են փոփ եւ այլ տիպի ուղղություններ: Այն աշխարհում ընդունված կարգ է, ուստի դրանում ոչ մի վատ բան չենք տեսնում: Բարեբախտաբար, մինչ այժմ ոչ մի հեռուստատեսություն կամ ռադիո մեր առաջ դուռ չի փակել, ու այս երկու տարիների ընթացքում, ինչ հայտնի ենք դարձել հասարակության լայն շերտին, աջակցությունից բացի` ուրիշ այլ վերաբերմունքի չենք արժանացել:

- Ինչպե՞ս եք դիմակայում երգարվեստում տիրող համընդհանուր միակերպությանն ու «շոու-բիզնես» անվան տակ պարտադրվող ցածրորակ երաժշտությանը:

- Շոու-բիզնեսի ցածրամակարդակությունն ու անորակությունը ուղիղ համեմատական են մեր կյանքի մյուս բոլոր բնագավառներին, ու այս առումով մեր շոու-բիզնեսը չի առանձնանում մեր տնտեսությունից ու ֆուտբոլից, ամեն տեղ է այդ անորակությունը: Պայքարելու փոխարեն, պետք է աշխատել ու մարդկանց տալ որակյալ երաժշտություն լսելու հնարավորություն:

- Գիսանե, Դուք գրում եք խմբի երգերի խոսքերը, ի՞նչ եք կարծում, հայերենը հարմա՞ր լեզու է ռոք ժանրում ստեղծագործելու համար:

- Դա ունկնդիրը պետք է ասի: Շատերին թվում է, թե եթե ռոք երաժշտություն է, ապա պետք է բաղաձայնների կուտակումներով խոսքեր գրել: Մինչդեռ գոռալով երգելն ու շատ բաղաձայններով բառեր արտաբերելը չի նշանակում, որ ռոք է երգվում: Ինձ համար միշտ էլ կարեւորվում է մտքի խորությունը, բայց պարզ արտահայտչամիջոցներով: Որքան պարզ ու մատչելի ես խոսքդ մատուցում լսարանին, այնքան ասածիդ շուրջ ունկնդրին քիչ մտածելու տեղիք ես տալիս: Ես իմ տեքստերում կոնկրետ թեմաների չեմ անդրադառնում, այլ արծարծում եմ գլոբալ ու տարածական գաղափարներ` սեր, կարոտ, միայնություն եւ այլն: Ունկնդիրն ինքը թող գտնի, տեսնի ու զգա այն, ինչ ուզում է զգալ ու տեսնել: Ես ունկնդրին չեմ պարտադրում իմը:

- Սարգիս, իսկ Դուք Ձեր կատարումներով կարողանու՞մ եք վերարտադրել այն հոգեվիճակը, որը Գիսանեն է դրել երգի բառերի մեջ:

- Արհեստական ոչինչ չենք անում: Գիսանեն գրում է այնպես, ինչպես ինքն է զգում, խումբն էլ նվագում ու երգում է այնպես, ինչպես այդ պահին է զգում: Եթե երգելու պահին ագրեսիա, լիրիկա կամ դրամատիզմ կա, ուրեմն իսկապես այդ պահին ագրեսիվ ենք, դրամատիկ կամ լիրիկական հոգեվիճակում, բայց չափի զգացումը չենք կորցնում: Կարճ ասած` սարքովի ոչինչ չկա մեր երգերում:

- Ձեր կատարումների մեջ ո՞ր հոգեվիճակն է գերիշխող` զայրու՞յթը, սե՞րը, պայքա՞րը, թե՞ պահն է թելադրում որոշակի հոգեվիճակ:

- Պահ է եղել, երբ եկել եմ ձայնագրման ստուդիա ու զգացել, որ տրամադրությունս չի համապատասխանում երգի թեմատիկային եւ այդ օրը չեմ ձայնագրվել, որովհետեւ երգս անկեղծ չէր լինի, համոզիչ չէի լինի: Պետք է ձայնդ փոխանցի այն, ինչ այդ պահին զգում ես: Իսկ ձայն ունենալ, դեռ չի նշանակում երգիչ լինել: Պետք է մարդու ներսը լիքը, խորն ու երաժշտական լինի: Հակառակ դեպքում, ինչքան էլ երգիչը ձայն մշակի, պարապի, միեւնույնն է, երգիչ չի դառնա: Ինքս 2 տարի մասնավոր սովորել եմ պրոֆեսոր Սերգեյ Դանիելյանի մոտ, որը ինձ միայն երգել ու տեխնիկան է սովորեցրել, այլ ոչ թե այն, թե ինչպես երգեմ այս կամ այն բառը:

- Ասում են` բնությանն ամենամոտ կանգնած երաժշտությունը ռոքն է: Այդ դեպքում բնության որ տարերքի հետ կհամեմատեք ձեր մատուցած ռոքը` անձրեւի՞, կարկուտի՞, թե՞...

- Մերը բոլոր տարերքների հավաքածուն է ու բնության բոլոր տարրերի համաձուլվածքը:

- Բացի ռոքից, կա՞ երաժշտական այլ ժանր, որը սիրում ու լսում եք:

- Նախ ասեմ, որ ռոքը ժանր չէ, ոչ էլ ոճ է, ռոքը ռոք է: Հայաստանում հիմա ընդունված է «ռոքի» մեջ գործեր գրելը: Տվյալ երաժշտության մեջ ռոքի էլեմենտ ներմուծելով կամ կիթառ նվագելով չի նշանակում, որ այդ երաժշտությունը ռոքային դարձրիր: «Ռոքի մեջ» չի լինում, լինում է մեկ բառով` ռոք: Իսկ ինչ վերաբերում է նախընտրած երաժշտությանը, ապա այն, ինչից փշաքաղվում եմ, ուրեմն դա իմն է, ինչի մեջ ասելիք ու առողջ բան կա, ինձ համար ռոք է: Հիմա էլ, այսպես ասած, ժամանակավոր ռոք խմբեր կան, որոնք որոշ ժամանակ հետո մոռացվելու են, ինչպես մոռացվեցին 70-ականներին հայտնի ռոք խմբերը: Ռոքը պրոգրեսիվ երաժշտություն է, որը պետք է մատուցվի ժամանակին համընթաց: Ժամանակին «Metalika»-ն համարվում էր ամենաանգերազանցելի խումբը, ու թվում էր, թե այդ խմբից հետո ոչ ոք նոր բան չի ասի, քանի որ այն «վերջն» է: Բայց եկավ «Dream Theater»-ը ու այնքա~ն նոր բաներ ասաց, ու հիմա էլ շարունակում է ասել: Համենայնդեպս, մեր կարծիքով, ներկայումս «Dream Theater»-ին գերազանցող ուրիշ այլ խումբ դեռ չկա: Այժմ մեզ քննադատում են` ասելով, թե ժամանակին մեր երաժշտությունն ավելի պրոգրեսիվ էր, քան հիմա: Մենք էլ հակադարձում ենք` գուցե պրոգրես ապրելու հաշվի՞ն դարձանք այնպիսին, ինչպիսին հիմա կանք:

- Նախընտրական շրջանում մեր գրեթե բոլոր երգիչները ներգրավված էին այս կամ այն կուսակցության քարոզարշավում ու փաստորեն այդ կուսակցությունների գովքն էին անում: Որեւէ կուսակցություն Ձեզ առաջարկե՞լ է մասնակցել իր քարոզարշավին:

- Այո, առաջարկել են, սակայն մերժել ենք:

- Ձեր ամենասիրած ռոքային մուլտֆիլմը:

- «Հայելին» ու «Բրեմենյան երաժիշտները», որի երաժշտությունը, իմ կարծիքով, խորհրդային տարիներին քողարկված ռոք էր:

- Իսկ հեքիա՞թը:

- (Ծիծաղում է.- Հ.Մ.) Արդար ընտրությունները:

Լուսանկարը՝ Վահան Ստեփանյանի

Վերլուծական
Պետք են ընկալման իրարից տարբեր ռեժիմներ

Պետք են ընկալման իրարից տարբեր ռեժիմներ

Հայաստանի իշխանական դասը կարծես թե թեթեւացած շունչ է քաշում` Աստրախանում որեւէ բան տեղի չունեցավ, հաջողվեց խուսափել անցանկալի համաձայնություններից:

Քաղաքական
Աշոտ Մանուկյանն ազատ արձակվեց

Աշոտ Մանուկյանն ազատ արձակվեց

Հայաստանում մնաց 12 քաղբանտարկյալ

Աշխարհ
Հայազգի պատգամավորը երկրից դուրս է եկել եւ այլեւս չի վերադարձել

Հայազգի պատգամավորը երկրից դուրս է եկել եւ այլեւս չի վերադարձել

Որտե՞ղ է Աշոտ Եղիազարյանը

Արխիվ

Copyright © 2004–2014 — “Zhamanak” Armenian-American Political Daily. All rights reserved.

Reproduction in whole or in part without permission is prohibited.